France: Via Lemovicensis & the Landes

Route: Vézelay – La Charité-Sur-Loire – Nevers – La Châtre – Saint-Léonard-de-Noblat – Périgeux – Bergerac – Léon – Bayonne – Espelette

Route Via Lemovicensis
I thought it might be a good idea to put a map of the route I follow above each post to give a clearer picture where exactly I rode. I’ve edited the last post with a map as well. The bold blue line is always the current post.

Initially, the Via Lemovicensis has two possible varieties: a northern one via Bourges and a southern one via Nevers. Looking at these options, as always, I could not decide which one to take, so, as always, I decide to do a bit of both. I start on the northern section, allowing me to ride to La Charité-Sur-Loire. From here, I can take a hard option, the GR654 towards Nevers, or an easier option along the Loire River. This way, I think I will see the best of the northern and the southern options on the Via Lemovicensis. The off-road tracks I’m following are marvelous, but there’s some pushing to be done. 16% up, towards La Charité even 26% down….
A little stretch of about hundred meter was overgrown with thorns and fallen trees but mostly it was super pleasant

DSC00686
In the collection ‘towns with beautiful names’ (The House of God).

DSC00693

DSC00694
Along the Canal Du Nivernais
DSC00695
Briefly, I cycle again along the Canal Du Nivernais.
DSC00698
And in the collection ‘streets with beautiful names’ (Lost Time Street).
DSC00702
Brilliant views. My track goes over the grassy edge on the right side of the picture.
DSC00707
Hmm, ten pancakes for breakfast. Life is good.

DSC00712

DSC00719

DSC00730
In La Charité-Sur-Loire
DSC00732
The Loire River in La Charité.

After La Charité-Sur-loire, I could ‘ve taken the bike paths along the Loire River towards Continue reading “France: Via Lemovicensis & the Landes”

France: Cycling Along The Via Campaniensis

Route: Marcienne-Au-Pont – Reims – Sézanne – Troyes – Chablis – Vézelay

Some trips start riding away from home, some with a flight and this time with a train ride. I didn’t fancy riding through the built up northern part of Belgium again where it is so hard to find a wild camping spot. So, a train ride to Marcienne-Au-Pont it was. I never heard of the place before, but it happens to be the last train station before the city of Charleroi. A not very appealing city with all the problems of a place in decline. The suburb of Marcienne-Au-Pont did not escape it’s destiny.
A place to leave a.s.a.p.

Route Via Campaniensis
Map of the route I followed in this post from Marcienne-Au-Pont to Vézelay.
DSC00388
Marchienne-Au-Pont, a grubby suburb of Charleroi, Belgium. A place as good as any to start a new adventure.

It was only a kilometer or so the Samber River and the bicycle path alongside it. Some works at the electricity plant forced me of the track and on the first hill after a few kilometer. Much sooner as expected. Months of sedentary life off the bike and in front of a laptop have taken their toll, resulting not only in eleven kg I gained, but also in my condition that has disappeared completely. It’ll take a few months to solve that again.

DSC00390
Bike path along the Samber river.

Descending back to the Samber river, the next hours were easy riding along the bike path and later on the Ravel (old railway lines turned to bike paths). I passed Chimay, where the abbey is famous for making beer and cheese. I read somewhere it can’t be visited, and anyway, on my first day out, I didn’t have ‘time’ for that. The Ravel ends just outside Lompret. I have to tackle some typical steep Ardennes climb before arriving in Couvin where I stop to eat my last Belgian fries for a while. Upon leaving Couvin, a very steep climb leads into the ‘Bois de Petigny’, a forest where I planned to camp. 97 km on day one after that train ride in the morning. Tired, but happy I reached the place.

DSC00398
The bike as it looks loaded up for this trip. No front panniers to allow easier access to narrow trails.
DSC00394
Almost reaching the hills of the Ardennes.

There is a track going right south through the ‘Bois de Petigny’ towards the French border, but it’s private property. I have to descend towards Oignies-En-Thiérache, where I pick up the last part of the ‘Via Monastica’, a hiking trail in the network of Santiago-de-Compostella routes. The track climbes back into the forest, first sandy, than muddy due to the recent rains.

DSC00403
This region was the scenery of heavy fighting in WWII. Even Hitler himself stayed in a bunker near hear for a while. This is an information board about the allied forces. I wonder how they would feel now, knowing they gave their today, for politicians and other complete imbeciles messing up the region, the world a good half century later.
DSC00408
Still in Belgium, along the Via Monastica.
DSC00410
Forest tracks in the Ardennes.

Back on a small asphalt road, I almost missed the non-descript sign marking the Belgian-French border. This is also the end of the ‘Via Monastica’ and the start of the ‘Via Campaniensis’ one of the trails through France towards Santiago-de-Compostella in Spain.

DSC00419

I am not on my way to Santiago, but in my search for a quiet route through France I stumbled on this one, and why reinvent the hot water ?
Still, I invested a lot of time in researching the route, as it is important to be on dirt roads, away from traffic, but also to avoid the places you can’t pass with a bike.

Rocroi (also written Rocroy) is the first French village on the route. A fortified village in the shape of a star. No more easy Ravels, no more smooth Greenways. From now it’s up and down, just as the terrain goes. I exchanged the Belgian for the French Ardennes. The topography is the same.

DSC00433
Rocroi fortifications

A few kilometer outside L’échelle, a village with a beautiful church and the ‘mairie’ in the castle, I already leave the Via Campaniensis for a while and pick up the GR654, the old and now lesser used hiking trail. In Signy-L’abbaye both routes join again and I continue on the Campaniensis.

DSC00443
What a beautiful place name.
DSC00448
Pleasant wild camping evenings in the French countryside.

DSC00451

DSC00453

DSC00463
I will see plenty of different styles and architecture in the churches as I’m heading south. Many will be shared here 🙂

The landscape is slowly flattening a bit and the forested hills of the Ardennes make place for huge agricultural fields with sometimes amazing views but where the wind blows hard in the face.

DSC00474
I’m sure you can imagine what the wind can do to you here, blowing at full force right in your face.
DSC00479
The hundreds of wind mills I see all around are a proof strong winds must be common throughout the year here.

South of Hauteville follows such a stretch. Beautiful riding over good gravel, but that wind…. Camping places are hard to find here, let alone places that are a bit protected from the wind.

Sunday, quite some rain is predicted and I want to take a rest day, so need a good place for two nights. I find it in a small forest on a hill top just outside L’écaille.
The rest day is spent with resting(-) and reading a Poirot novel, ‘Appointment With Death’.

DSC00482

DSC00487
You don’t have to go to Kazachstan, Mongolia or Australia for ‘big skies’.

Riding towards Reims, I am also leaving the French Ardennes and enter a new department: Marne.
Reims, a town of 185.000 people is a royal city. In the past, kings used to be crowned here. I cycle passed the first Champagne houses, passed the Porte de Mars, the Cathédrale Notre-Dame with her 2.300 statues. Ten para-commando’s, walking in pairs are guardening the cathedral against those who like to bring terror to our region. I also paid a visit to the Basilique Saint-Remi, with a statue of Clovis who was Christened in Reims (but that happened at the Cathedral, not here).

DSC00491
Porte de Mars, Reims

DSC00497

DSC00503
Cathédrale Notre-Dame, Reims
DSC00504
Cathédrale Notre-Dame, Reims
DSC00509
Basilique Saint-Remi, Reims
DSC00510
Clovis

After Reims, I started riding through the vineyards that produce the famous champagne. Gradients are steep, 10, 12, 13%.
The village of Hautvillers is very touristic. Car drivers suddenly are aggressive. No time to lose, I guess. There ’s a church with a tomb for Dom Periginon, the man who supposedly fine-tuned the champagne making process. I think the Dom Periginon champagne house is next to it, but it was closed.
I am descending steeply through more vineyards towards the river Marne, and climb just as steep back up. Epernay, the ‘capital’ of the champagne region is to my left. It doesn’t look very inviting from up in the hills, so I don’t visit it. For the first time this trip, I climbed more than a thousand meter in a day, namely 1.001 meter.

DSC00520

I ride through the outskirts of Sézanne, but don’t really visit the city.
There’s some really nice riding following now, first through a forest, later through endless fields with good views all round. The farmers are hard at work harvesting all the grain. I should have stopped here to camp somewhere. I still had some food, but wanted something nicer, so rode into Anglure where I find the first supermarket since quite a while. Problem is, after Anglure, you soon hit the ‘Canal de la Haute Seine’. Probably the easiest riding I will have in the foreseeable future, but also a bad place to find a spot for the night. One side is the canal, the other side commercial forest with impossible ground to pitch a tent. Eventually I find something next to a corn field. Should ‘ve continued riding a bit longer, because I see better options the next day.
I’m reading Peter Sagans book ‘My World’. I don’t think he really wrote it himself. It has some good bits, but most of it is…. well, just not well written.

DSC00540

DSC00551

DSC00558

Troyes, the capital of Aube departement, is an old medieval town. Stunning cathédral, and way, way too many tourists in the small streets. I rode around a bit, looking at the sights, face mask and my bandana over it, than left town.

DSC00562
The Cathedral in Troyes

DSC00566

DSC00568
Typical houses in Troyes.

DSC00570

DSC00572

Bang !!
That strong head wind I had the last days is back again as well.
After Laines-aux-Bois the road climbs towards Montaigu. Good views again towards the surroundings. A nice long ride through the forest follows, where I have to negotiate the bike passed or over dozens of fallen trees. Than, as you finally ride out of the forest, again, a nice view to the surrounding land below you.

DSC00577

DSC00579
Monument aux résistants fusillés, Laines-aux-Bois (Monument to the Resistance fighters shot at Laines-aux-Bois). I passed this statue on the top of a hill, after a steep climb out of the village. The ‘Maquis de Montaigu Monument’ was erected in 1946. This place of memory called “Aux quatre de Montaigu” returns tribute to the Libé-Nord resistance movement during the Second World War.

I make it a short day and stop in the pelgrims gîte of Sommeval. Time to do some more laundry, recharge the things I can’t recharge with my little solar panel (laptop & shaver), make a nice meal and sit in the sun.
I redraw the route for tomorrow a bit. There’s an interesting highlight, a bit away from my original route, that I don’t want to miss.

DSC00592
Early stop in charming Sommeval, where I would spend my only night along the pilgrims route in a gïte. Really enjoyed the place.
DSC00593
Trying to keep a healthy diet (from time to time).

Crossing the ‘Canal de Bourgogone’, and a few hundred meters further on the ‘L’Armançon’ river, I not only left the Aube department and entered Yonne department, I also entered the ‘Bourgogne Franche-Compté’ region.

I’m heading towards the largest cistercian abbey in the world, which stands in the village of Pontigny. I found out about this place only a few days before my departure, and thought it worthwhile to make the detour. I left the Via Campaniensis in Ervy-Le-Chatel and rode via quiet country roads to the abbey. It’s a big thing, but not as big as some cathedrals I saw along the way. Definitely go out and have a look around the back for best views of the building. Inside, it is almost empty.

DSC00597
Look at the little bee just flying into the picture at the right time.

DSC00604

DSC00610

DSC00627
The Cistercian Abbey in Pontigny, the worlds’ largest.

After my visit to the abbey, I rode towards another famous place to pick up my original route again, Chablis. After the famous Champagne places, I am now in the most famous place of the Bourgogne wines. Vineyards on all hills, as far as the eye can see. Steep hills. Leaving town I have multiple hard stretches, up and down about 15%. It’s hard in what is the hottest day so far on this trip.

DSC00630
‘Le Serein’ River, just outside the town of Chablis. Ice cold water to refresh yourself on a hot day.
DSC00634
Steep, very steep climbing and descending through the vineyards.

I camped in the forest a few kilometer after Saint-Cyr-Les-Colons. It opened up to some fields with splendid views the next morning. An initially easy descent, becoming steeper and steeper led me into Cravant, a town that doesn’t seem to like cyclists as virtually every street has a sign specifically warning it s prohibited for bicycles.

DSC00641

From Cravant I had two options to continue to Vézelay. The hard one, following the Via Campaniensis with, looking at the elevations, some more steep climbing, or an easy one for cyclists along the Canal Du Nivernais. Given the very hard work yesterday out of Chablis, I thought I earned a bit of a relaxed day and chose the latter option. Flat riding, picnic tables, the odd village…. a complete different experience then what I had the last days and a nice change. In Châtel-Censoir I left the canal and climbed over the hill towards Vézelay.

DSC00650
Easy cycling along the Canal Du Nivernais, with good scenery.

Around the year 1.000, the relics of Saint (Maria) Magdalena were kept in the towns’ basilica to save them from the hands of the Saracens. In the 16th century, the most important relics were burned after all by the Huguenots (= Protestants). There are splendid views to the Morvan region from the park behind the basilica.

DSC00669
The Sainte Marie-Madeleine Basilica from the 12the century in Roman architecture. It’s already on the list of historical monuments since 1840.

DSC00658

DSC00656

DSC00659

DSC00666
View to the Morvan Region from Vézelay.

This is the end point of the Via Campanienses. Vézelay is also a start point for many ‘pelgrims’ on their way to Santiago de Compostella. There’s a popular route going via Le Puy-En-Velay, but I’ve been there a couple of years ago, so I go west of the Massif Central, following the ‘Via Lemovicensis.
More about that in the next part.

France: Normandie & Hauts-De-France

Ik laat de druk bezochte Mont Saint-Michel achter me. Gelukkig loopt er een mooie autovrije Voie Verte, de Véloscénie het binnenland van Normandië in. De beroemde stranden zijn ongetwijfeld een bezoekje waard, maar opnieuw verkies ik rustige en mooie routes, boven trekpleisters langs drukke kustwegen.

De Véloscénie loopt voorbij het plaatsje Domfront dwars door het regionale natuurpark ‘Normandie Maine’. Iets voorbij Carrouges verlaat ik de voie verte en sla linksaf het ‘Forêt Domaniale D’écouves in en volg wat later de vallei van de Charentonne en later deze van ‘La Risle’.

DSCN6799

DSCN6810

DSCN6823
Typical church for the Normandie region.

DSCF1280

Na een nachtje in het Forêt Domaniale de Brotonne fiets ik een plateautje af naar de Seine die ik met een bootje oversteek ter hoogte van Jumièges.

Na de Seine rij ik even langs het riviertje ‘La Saâne’. In het departement Seine-Maritime volg ik de ‘Chemin Vert du Petit Caux’. Opnieuw een oude spoorweg die omgetoverd is tot fiets- en wandelroute’. Of toch niet helemaal. Hoewel er bordjes staan dat de weg bedoelt is als fiets- en wandelroute, moet je ettelijke keren de fiets over een houten balk tillen die enkele tientallen centimeter boven de grond geplaatst is.
Dit kan beter.

DSCN6842
‘Le Chemin Vert du Petit Caux’, you can see the wooden beams where you have to get of the bike each time to lift it over.

Het historische stadje Eu is het eindpunt van deze groene weg. Vandaag is het in Frankrijk Open Monumentendag en is de kathedraal gratis toegankelijk. Ik maak er gebruik van om binnen een kijkje te nemen.
Naast de vele voordelen die het alleen fietsen biedt, is er ook een klein nadeel. Bij bezoeken aan supermarkten of monumenten moet je altijd je hele inboedel ergens onbewaakt achterlaten. Tot nu toe heb ik daar nog geen negatieve ervaringen mee, maar de supermarkt- en monumentenbezoeken verlopen toch altijd iets gejaagder hierdoor.

Eu
Collégiale Notre-Dame-et-Saint-Laurent d’Eu

DSCN6855

Tijdens m’n tocht noordwaarts door Normandië en Hauts-De-France fietste ik zo ’n beetje van het ene grote gemeentebos naar het andere. Zo zette ik de tent ook nog op in het Forêt Domaniale de Crécy en, na vele kilometers langs de rivieren La Canche en Sensée ook nog eens in het Forêt Domaniale de Marchiennes.

DSCN6861

DSCN6872

DSCN6873

DSCN6875

DSCN6879
On the roads of Paris-Roubaix, near Hornaing / Wallers

DSCN6883

DSCN6884
Leaving the Forêt Domaniale de Marchiennes (the forest of Marchiennes), not too far from the French – Belgian border.

De Elnon is een klein stroompje dat de grens afbakent tussen Frankrijk en België. Voor de toeristen staat er nog oud grenswachtershuisje naast de brug.
Via Doornik fiets ik naar de Dender en passeer beroemde plaatsen als Overboelare & Geraardsbergen. Je kan de jaagpaden langs de Dender blijven volgen, langs Ninove tot juist voor Aalst. waar ik Leireken fietsroute neem richting Londerzeel.

DSCN6890

DSCN6895
The river ‘Dender’ near Geraardsbergen.

Eind september baadt Mechelen in het warme herfstzonnetje. Juist zoals ik drie maanden geleden op m’n laatste dag in België een fritje ging eten in Dinant, doe ik dat vandaag in de Maneblussersstad.
Opnieuw zoek ik het water op. Via de Nete gaat het richting Lier en door tot aan het Albertkanaal vanwaar het nog maar een paar trappen is om terug bij m’n beginpunt te komen.

Mechelen
Sint-Rombouts Tower, Mechelen-Belgium
DSCN6905
Mechelen
Zoersel
Zoersel
DSCN6910
Almost home 🙂

Ik heb er een lus van 5.606 kilometer opzitten waarbij ik veel op autovrije paden langs rivieren en kanalen kon fietsen of over gravelwegen door bossen. Vaak hoor ik mensen verklaren dat ze een kanaal, en ook een bos (met al die bomen), saai vinden, maar ik hou ervan en het is uiteindelijk zo’n beetje een hele Ronde van Frankrijk geworden.

Enkele cijfertjes:
Distance: 5.606 km
Average km per cycling day: 74,74 km
Altimeter: 40.510 m

The route can be downloaded from Wikiloc.

The canals, coasts and old railway lines of Brittany / Bretagne

Eens de 3.356 meter lange Pont de Saint-Nazaire over, die in de Tour de France als een beklimming van vierde categorie gecatalogeerd staat, vervolg ik mijn weg over een voie verte richting Saint-Malo-de-Guersac. Iets voorbij het dorp fiets ik door de wetlands van ‘La Grande Briere’.
Na de oversteek van de rivier La Vilaine kom ik op ‘La Littorale’, een route omheen het schiereiland van Bretagne. Deze is soms gemarkeerd, maar vaak ook niet, gaat soms over geasfalteerde wegen, soms over single tracks. Mits een beetje voorbereiding of de route gewoon in je gps te steken is ie goed te volgen.

DSCN6373

DSCN6374
Vannes is a bigger town in Brittany. Luckily they ‘ve built an extra pipe in the tunnel for pedestrians and cyclists.

DSCN6376

Via de Littorale fiets ik richting Vannes en Carnac waar ik Sylvie en Arthur tref, waarmee ik in Spanje enkele aangename dagen samen fietste. Ze baten een mooie, vlak aan het
water gelegen b&b uit waar het één en al rust is en ik ook uitgenodigd word om enkele dagen pauze te nemen.  Meer info hier.

We maken een wandeling langs de baai, een fietstocht langs de drie stranden van Carnac en de menhirs een beetje verder inland, bezoeken het schiereiland met Quiberon aan de uiterste tip.
Sommige huizen in de Bretoense stadjes zijn roze geverfd. Van Sylvie verneem ik dat enkel de ‘Kaap Hoorners’, de zeemannen die Kaap Hoorn gerond hebben, het recht hadden hun huis roze te schilderen.
Het is dus een soort statussymbool.

DSCN6390
In the south of Brittany, St. Cornely is the best known of the holy protectors of cattle.
DSCN6391
Typical structure of the beams in the Carnac region.

DSCN6392

DSCN6394

DSCN6403
The Carnac Stones, a dense collection of megalithic sites consisting of alignments, dolmens, tumuli and single menhirs. The more than 3,000 prehistoric standing stones form the largest such collection in the world.

We kayaken en zwemmen ook nog in de baai, maar vooral wordt er overheerlijk gegeten. Oesters, meerdere keren in overvloed, schelpen, krabben, … alles wat de zee te bieden heeft hier.
Na vier verkwikkende dagen rust in Carnac zet ik men tocht verder.

DSCN6416

DSCN6434

DSCN6444

DSCN6478
Sylvie taking a break under the still hot September sun.

Sylvie fietst nog een eindje mee tot aan het Mer de Gavre, waarna ik alleen verder rij.
De weg D158 die op de smalle strook land tussen de zee en meer loopt wordt eigenlijk te druk bereden en zeker met de straffe tegenwind die ik heb is het geen lolletje. In deze omstandigheden was ik beter iets eerder landinwaarts getrokken.

DSCN6491

In het stadje Hennebont bereik ik de oevers en het jaagpad van de rivier Blavet. Een gekanaliseerde rivier met ettelijke sluizen om scheepvaart landinwaarts mogelijk te maken. Maar de rivier heeft wel zen bochtige karakter behouden. En er zijn wat bochten in deze rivier, dus het is zeker niet de kortste route. Misschien wel de aangenaamste, want ik rij opnieuw verkeersvrij over het jaagpad. Ooit gemaakt zodat paarden de binnenschepen over het kanaal konden voortrekken. In de goede oude tijd echter was het de vrouw van de schipper die deze taak op zich nam.
Zij stond dan om 5u30 op en maakte het ontbijt klaar. Om zes uur werd er samen ontbeten en om half zeven kon de vrouw dan het binnenschip in gang trekken. Dat was haar taak tot het middaguur.
De man had naast het navigeren nog vele andere taken, waardoor hij ’s ochtends soms pas zen laatste tas koffie kon leeg drinken terwijl hij al aan het werk was. Hij moest eerst en vooral zorgen dat het schip niet te vroeg aankwam, want misschien was er geen vrije ligplaats, maar ook niet te laat want dan was de ontvanger mal content en kreeg hij misschien geen nieuwe lading. Hij hield zich bezig met het betalen van tol, met de boekhouding het onderhoud van het schip, …
Rond de middag maakte de schippersvrouw dan de lunch klaar, die samen genuttigd werd.
Vaak spek, gebakken in overvloedig veel boter.
Het valt me op dat op foto’s uit deze tijd de schippersvrouw toch vaak aan de dikke kant is, ondanks haar fysieke arbeid.
Zij ging natuurlijk steeds met haar boterham door de pan om het laatste restje saus mee op te eten, en zo haar eigen speklaag te kweken.
Voor de klok één uur kon slaan, stond de man weeral in opperste concentratie zen schip te navigeren terwijl de vrouw het voortrok.
Zoals gezegd kwam dan later het paard om het schip te trekken, daarna de stoommachine en nu doen ze’t dus op mazout.
Op de Blavet is er echter weinig verkeer.
Verder stroomopwaarts, nabij Neuliac zie ik dat de sluisdeuren volledig in de modder zitten en uit hun hengsels hangen. Op een informatiebord lees ik dat het laatste schip er in 1951 gepasseerd is.

DSCN6492
At Hennebont.

DSCN6506

DSCN6524

DSCF1099

DSCF1102

DSCF1106

DSCN6533

Nadat ik mijn lunch genuttigd had naast een sluis merk ik dat ik vol teken zit. Maar liefst eenentwintig van deze monsters moet ik verwijderen. Negentien met het tekentangetje. Twee ervan hebben echter de onderkant van m’n rechtervoet gekozen en door het lopen zijn deze precies tot onder de huid geraakt.
Nu heb ik al eerder teken met mijn Zwitsers zakmes verwijderd, maar toen was het nog scherp.
Dan is het al geen pretje. In je eigen vlees snijden met een bot mes is nog moeilijker.
Uiteindelijk krijg ik ze eruit gesneden.
Een beetje ontsmettingsmiddel op de open wonde, een duik in de rivier om eventuele andere onverlaten die nog op me zouden rondkruipen te verwijderen en ik kan weer verder.

DSCF1136
Daniel Martin wins the 2018 stage at Mûr-De-Bretagne.  Although, if you look closely at the picture,  some seam to think is was Dean Martin 🙂

DSCF1141

Mûr-De-Bretagne is de volgende bestemming. Iedereen kent het plaatsje natuurlijk dankzij de doortocht van de Tour De France begin juli.
Ik verlaat Mûr-De-Bretagne via een oude spoorlijn. Ter hoogte van de abdij van Bon Repos kom ik opnieuw terecht op de jaagpaden langs de Blavet.
Iets voor Gouarec is er een splitsing. Rechts is verder stroomopwaarts langs de rivier Blavet, links start het kanaal Nantes-Brest dat ik volg.

DSCF1170

DSCF1172

DSCF1182
Pitching the tent half an hour before sunset at a hill top.

Je kan de omgeving niet super spectaculair noemen, daarvoor fiets je beter langs de kust, maar ik geniet van het autovrije jaagpad, de vele bochten in het kanaal, de bossen eromheen.

In Châteaulin stopt het jaagpad en zoek ik zelf m’n weg verder over zo rustig mogelijke wegen richting Brest.

De rivier Aulne steek ik over via een wel heel bijzondere brug. De Pont de Térénez is een gebogen tuigbrug, wat volgens het alwetende Wikipedia een ‘zeer zeldzaam brugtype’ is. Ze heeft ook de langste overspanning tussen twee brugpijlers ter wereld, nl 265 meter.

DSCF1185
Pont de Térénez

Juist voor Brest steek ik opnieuw een brede rivier over, de Élorn. Fietsers mogen over de oude brug, het autoverkeer raast over de nieuwe Pont de L’Iroise. Deze brug is 800 meter lang en de langste overspanning is maar liefst 400 meter. Ze is echter niet gebogen, zoals de Pont de Térénez, en daarom is deze kortere brug toch de meer bijzondere.

DSCN6570
Pont de L’Iroise

Brest is druk, druk, druk en veel groter als gedacht waardoor ik er snel, snel, snel weer uit wil. De wegen zijn onaangenaam druk tot in Poulizan. Hierna volgt een mooi stukje kust waarbij ik de vuurtoren van Saint Mathieu passeer alvorens ik het Pointe de Corsen aan de Iroise Zee bereik.  Dit is het meest westelijke punt van het Franse vasteland.

DSCN6574

DSCN6580
Saint Mathieu
DSCN6586
Saint Mathieu lighthouse
DSCN6598
15% gradients, both up and down.

DSCN6603

DSCN6606
At La Pointe De Corsen.

Het is genieten van de spectaculaire Bretoense kusten. Soms heel rotsachtig, dan weer fantastische witte stranden. Begin september zijn quasi alle toeristen ook weer vertrokken en zijn de stranden leeg.
Goed.
Minder goed is de vaststelling dat de Bretoense chauffeurs agressiever zijn en sneller rijden dan deze in de rest van Frankrijk, waar de rijkwaliteiten niet slecht te noemen zijn, maar zeker ook niet goed.

DSCN6654

DSCN6686

DSCF1198

DSCF1203

DSCF1205

DSCF1208

DSCF1216

In Morlaix sta ik, zoals zo vaak tijdens mijn reizen, opnieuw voor een dilemma. Verder langs de kust wat ongetwijfeld een spectaculaire optie zou zijn, of inland gaan, waar een voie verte over een oude spoorlijn kan nemen, autovrij, in de bossen.
De eerste optie is gegarandeerd de mooiere, maar ik kies voor de tweede. Gewoon omdat ik wat wil genieten van het fietsen op zich.

DSCN6700
Many cycling routes come together in Morlaix.
DSCN6705
Morlaix.

DSCN6707

DSCN6708

De Voie Verte Morlaix – Carhaix valt me reuze mee.
Ter hoogte van het dorpje Gouarec bereik ik opnieuw de Blavet en fiets ik een twintigtal kilometer de route die ik een weekje geleden fietste in tegengestelde richting tot ik opnieuw in Mûr-de-Bretagne ben.

Van daar gaat het opnieuw over voor mij onbekend terrein, nog steeds langs de voie verte verder oostwaarts.
Langs de rivier La Rance bereik ik eerst Léhon en een beetje verder het toeristische Dinan dat vol ‘plezierboten’ ligt. Ik weet niet of de toeristen helemaal ingeshutteld worden vanuit Saint-Malo, of ze gewoon hier een klein stukje langs de rivier heen en weer varen.

DSCN6716

DSCN6719

DSCN6728
At Dinan

DSCN6732

DSCN6733

DSCN6736
Still at Dinan

Van Dinan gaat het naar Dinard dat aan de westelijke over van de Rance rivier ligt. Mooi, zeker, maar oh-zo toeristisch. Ik neem de overzetboot naar het nog toeristischere Saint-Malo.

DSCN6738
Plenty of yaghts at the mouth of the Rance river. Saint Malo visible in the left corner.
DSCN6739
Saint-Malo, seen from the opposite river bank in Dinard.

Op voorhand had ik in m’n tent wat tijd gestoken om een zo rustig mogelijke route te vinden naar de Mont Saint-Michel, wat uiteindelijk ook geslaagd bleek. De hele route zet ik binnenkort wel online. Gewoon de hoofdweg nemen is gekkenwerk.
De Mont Saint-Michel.
Wereldberoemd natuurlijk. De abdij en de omliggende baai staan op de Unesco werelderfgoedlijst. Het is tevens de derde meest bezochte toeristische trekpleister van Frankrijk, na de Eifeltoren en het Kasteel van Versailles, met jaarlijks meer dan 3.500.000 bezoekers.
Volgens wikipedia kent de baai het grootste getijdenverschil van Europa (tot 15 meter). Ik meende dat echter al een keer tegengekomen te zijn in Noorwegen.
Wat opzoekwerk leert me echter dat ze in Saltstraumen, in de provincie Nordland, de ‘sterkste getijdestroom’ ter wereld hebben. Tot 400 miljoen m³ (ton) zeewater passeert elke zes uur door een 3 km lange en 150 m brede zeestraat. Maar dat is dus iets anders als ‘het grootste getijdenverschil’.

DSCF1250
Mont Saint-Michel
DSCF1261
Mont Saint-Michel

DSCN6766

Eens voorbij de Mont Saint-Michel verlaat ik Bretagne en ligt Normandië op me te wachten.  Meer daarover gauw in een volgende post.

Pyrenees, Languedoc, Canal du Midi & Atlantic Coast.

DSCF0821Tesamen met men makker Charles die is overgekomen om een weekje mee te fietsen steek ik de Spaans-Franse grens over nabij het dorpje Coustouges.
Via een rustige weg dalen we af naar het dal van de rivier ‘Le Tech’, waar de vrij drukke D-115 doorheen loopt.
In Amélies-Les-Bains-Palalda klimmen we opnieuw de bergen in waar een rustige camping gevonden wordt.
Op de dag dat we het mooiste stukje gaan fietsen van onze gezamenlijke route slaat het weer juist om natuurlijk. Met bakken valt het uit de lucht. In het plaatsje La Bastide worden we een tweetal uurtjes opgehouden door deze wolkbreuk die gepaard gaat met zwaar gedonder en gebliksem.
Het fietsen door deze bergachtige omgeving met dit soort weer heeft ook wel iets magisch, maar we zijn toch content dat we na de afdaling, en bij droog weer de tent kunnen neerzetten in het plaatsje Vinça.

DSCF0812
My friend Charles arriving at a misty pass.

DSCF0815

Deze hick-up van het weer duurde gelukkig maar een dagje, en was toch weer goed voor de plantjes.
Door de heuveltjes van het voorgebergte van de Pyreneeën bereiken we het super-toeristische Carcassonne. Uitstekende plaats voor een lunch-stop en snel een kijkje te nemen in het historisch gedeelte, maar in de namiddag fietsen we de stad uit en vinden een rustig plekje voor de tenten iets buiten Caunes-Minervois.
Rond 22u30 begint er een fantastische licht- en geluidsshow. De ene bliksemschicht na de andere licht men tent op.
Fantastisch !

DSCF0818
Charles, preparing his bike after a lunch break.  We cycled during the heat wave, so breaks were numerous, daily distances modest  🙂

DSCF0823

DSCF0830
Sometimes it’s hard to find a nice wild camping spot.  On this day we had some troubles finding something suitable, but karma gave us this spot, a few meters above the road with fantastic views into a valley that would eventually lead towards Perpignan.

DSCF0837

DSCF0860

DSCF0868

DSCF0869

DSCF0871
Charles refreshing himself: If you can’t reach the river, you’ll always find other places for a good wash.
DSCF0873
Carcassonne shopping street.
DSCF0875
Carcassonne.

DSCF0879

Bij de splitsing tussen heet Canal Du Midi en het Canal De Jonction, dat richting Narbonne loopt neem ik afscheid van Charles.
Hij neemt morgen de trein terug naar huis. Na een aangenaam weekje in gezelschap zet ik men weg alleen verder en fiets via het Canal Du Midi opnieuw richting Carcassonne.

DSCF0886
We cycled on top of the Canyon de la Cesse.
DSCF0904
Minerve

DSCF0908

DSCF0911

Aanvankelijk vind ik het tof dat het jaagpad langs het kanaal onverhard is, en vaak zelfs single-track. Al gauw wordt het echter drukker op het pad. Dagtoeristen met de fiets met een trailer met kinderen, honden aan leibanden van vier meter, de bomma met haar roulator op de single-track,…. Allemaal heel goed dat de mensen buiten komen, maar het schiet niet op.
Ook krijg je weer de gebruikelijke opmerkingen constant naar je hoofd geslingerd. Bel je niet, roepen ze je na “Wat is ’t, heb je geen bel ?”.
Bel je wel, krijg je te horen “Wat is ’t, heb je geen plaats genoeg ?”.
Kortom: Teveel mensen.

DSCF0913
To the right, the Canal du Midi running over an aquaduct to cross a little side stream.

DSCF0915

DSCF0920

Een vijftigtal kilometer voor Toulouse is het jaagpad verhard en gaat het allemaal wat beter.
Ik steven nu recht op de Landes af. Een gebied dat bij de autotoerist op weg naar het zuiden clichématig als “saai” wordt bestempeld (want bossen zijn ‘saai’ natuurlijk).
Ik vond het allemaal eigenlijk heel goed meevallen op de fiets.
De voie verte over de oude spoorlijn van Bazas naar Mios is aangenaam fietsen door de bossen, waar het vrij eenvoudig is goede wildkampeerplekjes te vinden.
Langs het meer van Arcachon neemt het toerisme weer waanzinnige proporties aan en luid het devies hoe sneller je het achter je kan laten, hoe beter.

DSCF0928

DSCF0936
Old bridge for agricultural traffic (and a cyclist now and then) over the Canal du Midi.
DSCF0945
The ‘Landes’.
DSCF0946
Although this is a national park, trees are still cut, the ground is plowed deeply and new trees are planted neatly in rows.  In between the trees, ferns and nothing else.  Useless ‘forests’ for wild life.  In many national parks, I saw whole forests being mowed down.  The authorities, probably sensible some people might react, have put up a sign mentioning “Renewal of the forest. We are working on the forest of the future.”         What kind of crap is that ???      Forests have been able to take care of themselves since millions of years.   We don’t have to “work on the forest”.  Leaving the forest alone will create the most valuable forest, not plowing it and cutting it down all the time.

DSCF0950

DSCF0953

DSCF0955

DSCF0959

Ik volg nu de EV1, ‘La Vélodyssée’. Het is allemaal niet slecht, zeker niet, maar toch een beetje teveel drukte voor mij. Ik passeer door grotere plaatsen als Royan, Rochefort en La Rochelle.

DSCF0968
Brilliant empty beaches deep in the landes. The Atlantic to the left, then the dunes protecting the forest to the right.
DSCF0973
Watch out where you put your hand when picking berries 🙂
DSCF0980
Atlantic beach, closer to the parking lot.

DSCF0983

DSCF0988

DSCF0991
La Rochelle
DSCF0999
Myocastor coypus / Nutria / Beverrat

DSCF1004

DSCF1012

DSCF1014

DSCF1016

DSCF1029

DSCF1035

DSCF1036

Een dikke tien kilometer voor Pornic verlaat ik de Vélodyssée en fiets landinwaarts richting Saint-Viaud waar ik afgesproken heb met men vrienden Inge, Choi en Leon. Saint-Viaud heeft een meertje waar een luchtkasteel op drijft waarop een mens allerlei kunstjes kan uithalen en zich jonger kan wanen dan ie is.
Van Saint-Viaud is het nog maar enkele kilometers naar Paimbœuf aan de Loire.
De Saint-louis kerk in het dorpje is in Byzantijnse architectuur en een soort mini Hagia Sophia.

DSCF1040
Inge, choi and Leon, welcoming me in their holiday home 🙂
DSCF1046
Some barge burned down on the Loire the night before.
DSCF1052
Saint-louis charge in Paimbœuf.

Ik fiets een klein stukje verder tot aan de monding van de Loire. Hier gaat een mega-brug over de rivier. Fietsen over de brug is niet verboden, maar er is geen centimeter rijstrook voorzien voor fietsers en het stijgt serieus, aangerzien er grote schepen onderdoor moeten kunnen.
Gelukkig is er een shuttle busje dat enkele keren per dag heen en weer rijdt. Het busje heeft een trailer waar zes fietsen op kunnen (info hier).

DSCF1060
The bridge over the Loire River to Saint-Nazaire.

DSCF1066

DSCN6359

Hoewel de Loire niet de officiële grens met Bretagne is, voelt het instinctief wel zo aan, en lijkt het op de kaart ook de logische grens.
Meer over mijn tocht door Bretagne in een volgend bericht.