Exciting Extremadura

Text in English & in Flemish.

DSCF0980I cycle back in Spain near the town of Badajoz. Yet another town set on the river Guadiana with another castle and beautiful old buildings.
From Badajoz to Merida I follow the ‘Camino Natural del Guadiana’ (GR 114).
We are only the beginning of March, but the fruit trees are all beautiful in flower and I get presented a colorful landscape.

Ik fiets Spanje terug in ter hoogte van het stadje Badajoz. Het zoveelste plaatsje gelegen aan de Guadiana rivier met opnieuw een kasteel en prachtige oude gebouwen.
Van Badajoz naar Merida volg ik de ‘Camino Natural del Guadiana’ (GR 114).
We zijn nog maar begin maart, maar de fruitbomen staan al mooi in bloem en ik krijg een kleurrijk landschap gepresenteerd.

DSCF0986

DSCF0999
Another view from the tent in the morning.

DSCF1014

DSCF0997

DSCF1003

Merida, the capital of the Extremadura region is worth visiting. The Roman Theater, the Roman bridge over the Guadiana (with 755 meters he world’s longest surviving bridge from ancient times), the Temple of Diana, ….

Merida, de hoofdstad van de regio Extremadura is een bezoek meer dan waard. Het Romeins Theater, de Romeinse brug over de Guadiana (met 755 meter ’s werelds langste brug uit de oudheid), de Tempel van Diana, ….

DSCF1032
Templo de Diana

DSCF1090

DSCF1054
The Roman Theatre
DSCF1083
The bull ring in Merida.
DSCF1080
Inside the bull ring.
DSCF1129
The Roman Bridge as seen from the Alcazaba.

After Merida I follow the Via de la Plata (the Silver Route that runs between Seville and Santiago de Compostela) direction Caceres.
I was honestly a little suspicious of this route, but it quickly turns out to be incredibly good. Many off-road, often single track through scenic areas.
The good thing about such pilgrimage is the historical side you face inevitably.

Vanuit Merida volg ik de ‘Via de la Plata’ (de Zilverroute die tussen Sevilla en Santiago de Compostela loopt) richting Caceres.
Ik stond eerlijk gezegd een beetje argwanend tegenover deze route, maar het blijkt al snel een ongelooflijke meevaller te zijn. Veel off-road, vaak zelfs single-tracks door mooie natuurgebieden.
Het fijne van zo’n pelgrimsroute is het historische kantje waar je onvermijdelijk mee geconfronteerd wordt.

DSCF1142

DSCF1143

DSCF1150

DSCF1155
Small, ordinary villages with big churches along the Via de la Plata.

DSCF1161

DSCF1163

DSCF1164

DSCF1181

DSCF1182

Caceres also again proved to be a very interesting city. I get them one after the other 🙂
This is the largest city of Extremadura, and I take the day off again to visit her properly .

Ook Caceres blijkt opnieuw een heel interessante stad te zijn. Ik rijg ze aan mekaar hier 🙂
Dit is de grootste stad van de Extremadura, en opnieuw goed voor een rustdag om de stad treffelijk te bezichtigen.

DSCF1215

I also take the opportunity to take a train to Madrid for a couple of days. A It’s a city I’d like to visit, but not want to cycle through.
The bike remains in the bicycle shop in Caceres, where they will put new chain rings in the front and a new cassette, a new chain and new brake pads.

Ik maak van de gelegenheid gebruik om ook eens per trein naar Madrid te gaan. Een stad die ik wel eens wil bekijken, maar te groot is om doorheen te fietsen, wat mij betreft.
De fiets blijft even in Caceres bij de fietsenmaker staan, waar hij nieuwe tandwielen voor en achter, een nieuwe ketting en nieuwe remblokken krijgt.

DSCF1252
Prado Museum Madrid. It can be visited for free the last 2 opening hours of the day.

DSCF1258

DSCF1268
Large percentages of people never fail to annoy me with their behavior, whether it’s in a museum, a church, a restaurant, at night in hotels or just on the street. That’s why night time is a good time to visit towns. The streets are empty, and I don’t have to get winded up because of all the noise most people have to make in the middle of the night in the hotel.

DSCF1269

DSCF1272

DSCF1278
The Royal Palace.

DSCF1282

DSCF1286

DSCF1295

DSCF1314

DSCF1299

DSCF1304

DSCF1344

Back in Caceres, I leave the city on the east through the ‘Caminos de Sierra de Fuentes. I’ll rejoin the via de la Plata later on, but I would like first to see some more of Extremadura.
My route leads me through the town of Trujillo. Another place with nice terraces, a beautiful cathedral, ditto market … I am only a month too early. End of April a great cheese festival takes place here.

Terug in Caceres, verlaat ik de stad oostwaarts over via de ‘Caminos de Sierra de Fuentes’. De via de la Plata neem ik later weer op, maar ik zou graag eerst wat meer van de Extremadura willen zien.
Men route leidt me door het stadje Trujillo. Opnieuw een meevaller met gezellige terrasjes, een prachtige kathedraal, dito marktplein, … Ik ben wel een maand te vroeg. Eind april vindt hier een groot kaasfestival plaats.

DSCF1004

DSCF1006
I never saw swimming caterpillars before, but this guy was happily swimming around.

DSCF1009

DSCF1030

DSCF1034

DSCF1062
Don’t know what they are, but you seem them everywhere in Extremadura, dragging that big, long body behind them.

DSCF1098

DSCF1078b

After Trujillo starts the heavier work. First I cross the Sierra de Pedro Gomez, followed by the Sierra de Guadalupe to the town of Guadalupe with its mighty cathedral.

Because I do not want to take the asphalt road to Canamero, I take my chances on a gravel path that soon becomes a single track. Insanely beautiful views of the ‘GeoParque’.
Then I go down to the ‘Cancho Del Fresno’ reservoir. Steeply over large loose boulders. I try to walk the bike down, but can barely hold it. Coming from the other side, this would be an impossible climb. Better take the paved road.

Na Trujillo begint het zwaardere werk. Eerst fiets ik de Sierra de Pedro Gomez over en daarna de Sierra de Guadalupe naar het stadje Guadalupe met z’n machtige kathedraal.

Omdat ik niet de asfaltweg naar Canamero wil nemen, waag ik m’n kans over een gravelpad wat al gauw een single-track wordt. Waanzinnig mooi uitzichten over het ‘GeoParque’ krijg ik voorgeschoteld. Dan moet ik afdalen naar het stuwmeer ‘Cancho Del Fresno’. Steil naar beneden over grote losliggende keien. Naast de fiets stappend kan ik deze amper houden. In de andere richting onmogelijk, en dus de weg nemen, moest je mijn gps track downloaden.

DSCF1110

DSCF1114

DSCF1128
The track into the ‘Geo Parque’ on the right. Fantastic nature in west-Extremadura.

DSCF1130

DSCF1139
The downhill towards ‘Cancho Del Fresno’ reservoir.

DSCF1141

After the descent to the reservoir follows the final climb to Guadalupe. Under the motto ‘Anything is better than asphalt’, I push the bike step by step back against the steep mountain face.

Na de afdaling naar het stuwmeer volgt de uiteindelijke klim naar Guadalupe. Onder het motto “Alles beter dan asfalt” duw ik de fiets stapje voor stapje opnieuw tegen de steile bergwand op.

DSCF1147
The tent I travelled with so far on the Iberian Peninsula was a bit worn (the bottom of the inner tent), so I picked up my Nigor WickiUp, an hexagonal tipi. Here only the inner tent.
DSCF1148
And with the fly.

DSCF1157

DSCF1170
The climb towards Guadalupe.

DSCF1172

DSCF1175

DSCF1178

DSCF1188
Guadalupe from the hill top.
DSCF1196
The huge monastery in Guadalupe.

DSCF1206I follow a bit of the ‘Camino Real de Guadalupe’ (which runs between Madrid and Guadalupe). Between Navatrasierra and Carrascalejo I’m again pushing the bike against a steep mountain on a rough hiking track. Better follow the paved road here.

After Carrascalejo I make a bend of about 180 degrees and then follow the ‘Camino Natural del (Rio) Tajo’ (GR 113), back to the west. I already biked part of this camino late last year, near the source of the river through the beautiful ‘Parque Natural del Alto Tajo’.

Ik volg nu een stukje de ‘Camino Real de Guadalupe’ (die tussen Madrid en Guadalupe loopt). Tussen Navatrasierra en Carrascalejo ben ik opnieuw lange tijd zoet met de fiets tegen een steile bergwand op te duwen. Beter de verharde weg volgen hier.

Na Carrascalejo maak ik een bocht van ongeveer 180 graden en volg nu de ‘Camino Natural del (Rio) Tajo’ (GR 113), terug naar het westen. Ik volgde reeds een stukje van deze camino eind vorig jaar, nabij de bron van de rivier door het mooi “Parque Natural del Alto Tajo’.

DSCF1212

DSCF1239

DSCF1240

The morning of April 4 I try for once to be a little earlier on the road. I would like to arrive around noon in Navalmoral de la Mata, so they can still fix my bike before the siesta (from 14:00 till 17:00 hrs).

As I descend towards the Tagus, I get magnificent views of the vast ‘Valdecenas’ reservoir. The snowy peaks of the Sierra de Gredos towering behind the reservoir.
Just before the bridge over the lake is a beautiful Roman gate. They moved it from elsewhere here.

De ochtend van 4 april probeer ik voor een keer iets sneller op pad te zijn. Ik zou graag rond de middag in Navalmoral de la Mata aankomen, zodat ze daar m’n fiets nog kunnen repareren voor de siesta (van 14:00 tot 17:00 u).

Als ik afdaal richting de Taag krijg ik eerst nog magnifieke uitzichten op het enorme Valdecenas stuwmeer met daarachter de besneeuwde toppen van de Sierra de Gredos.
Aan de brug over het meer staat een mooie Romeinse poort. Deze blijkt van elders naar hier verhuisd te zijn.

DSCF1246

DSCF1249

DSCF1261

I’m right on time in Navalmoral de la Mata. In the Pamo bike shop I meet even an English speaking Spaniard, so I can easily explain my problem. I’m lucky, because he goes right to work. My bike is ready an hour later (new front derailleur cable).
A few hundred meters further, however, I have flat tire. Just a nettle, but I see now there is a crack on the side wall of the tire as well. I wait till after the siesta, go back to Pamo bike shop where they install new front and back tires and check and grease the rear hub.

By 18:30 I leave the shop and I quickly cycle out of town, back to the Tagus by another road. The bridge here is downstream of the dam, so much deeper and so the subsequent climb higher.
The camping spot for tonight is okay but not top.

Ik ben netjes op tijd in Navalmoral de la Mata. In de Pamo fietsshop tref ik zelfs een Engelssprekende Spanjaard, dus kan ik m’n probleem netjes uitleggen. Ik heb geluk, want hij gaat gelijk aan de slag. M’n fiets is een uurtje later klaar (nieuwe kabel voorste derailleur).
Enkele honderden meters verder heb ik echter platte band. Gewoon een netel, maar ik zie dat er ook een scheur in de zijwand zit. Ik wacht dan maar tot na de siesta, ga terug naar Pamo fietsenwinkel en laat een nieuwe voor- en achterband steken, en gelijk ook de hub achteraan nakijken en invetten.

Tegen 18u30 kan ik verder en fiets gezwind het stadje uit, terug richting Taag via een ander weggetje. De brug hier is stroomafwaarts van de dam, en dus veel dieper, en de daaropvolgende klim dus hoger.
Het kampeerplaatsje voor vannacht is oke, maar niet top.

DSCF1267
They didn’t sell my good old Schwalbe Nobby Nicks in the bike shop.  I’m now riding with a Kenda tyre in the front and this Michelin Grip’r in the back.  What a shame they mounted it the wrong way in the shop… (Rear front :-/ )

It is again late morning when I leave my camping spot. Slow breakfasts while reading one or two short stories from Hercule Poirot, become the norm.
After less than two kilometers I arrive in the village Valdecanas the Tajo and I can refill the bottles with water on the village square.

Just outside the village is a sign indicating the Camino Natural de Tajo continues 9200 meters later in the village of Higuera de Albalat.
I just follow the GPS track that I have, and continue along an old, rutted asphalt road along the Tagus. Quickly the asphalt road reaches a death end where a tributary, the Garganta de Descuernacabras, flows into the Tagus. There is a grassy goat path up the river that I follow for a kilometer. I descend steeply to the river, remove my shoes and socks and wade through the river. On the other side I wash my cycling shorts and socks that I wore yesterday.

Yet again, I start mountaineering by bike. No trail, nothing, just dragging the bike straight up. This time it’s so steep, that even with extreme efforts, I can’t get it up. So ot’s off-loading the bike.

Drag the bike a bit up, go back down to pick up some luggage, back up, a water bottle which escapes me and rolls back down, so back down I go, and back up …. you get the point.
I takes me more than an hour to make 700 meters distance, in which I gain 200 meters altitude. At these moments I sometimes wonder what I’m doing.
But at the top, I always get at a track and have the whole area to myself. Incredible scenery, that justifies all the efforts.
But I don’t recommend this part when you’re alone. With two you can probably drag bike after bike to the top, but alone it’s almost impossible. The ordinary road into Higuera de Albalat, where the camino continues would be the better option.

Het is wederom late voormiddag wanneer ik m’n kampeerplekje verlaat. Traag ontbijten en tegelijkertijd één of twee kortverhalen van Hercule Poirot lezen, is de norm geworden.
Na nog geen twee kilometer arriveer ik in het dorpje Valdecanas de Tajo en kan ik de bidons bijvullen met water op het dorpspleintje.
Juist buiten het dorp staat een bord dat de Camino Natural de Tajo over 9200 m verder gaat in het dorp Higuera de Albalat. Ik volg gewoon de gps-track die ik heb, en rij via een oud, kapotgereden asfaltweggetje langs de Taag. Al snel loopt het asfaltweggetje dood waar een zijriviertje, de Garganta de Descuernacabras, in de Taag uitmondt. Er loopt een met gras begroeid geitenpaadje boven de rivier dat ik volg voor een kilometertje. Steil daal ik af naar de rivier, doe schoenen en sokken uit en doorwaad de rivier. Aan de overkant was ik m’n koersbroek en sokken uit die ik gisteren droeg.
En dan, opnieuw, is het bergbeklimmen met de fiets geblazen. Geen trail, niks, gewoon de fiets steil omhoog sleuren. Deze keer is het zo steil, dat ik zelfs met uiterste krachtsinspanningen de fiets niet hogerop krijg. Er zit niets anders op dan afladen.
Fiets stukje naar boven, zelf terug naar beneden om bagage op te halen, terug naar boven, drinkbus die me ontglipt en terug een eind naar beneden rolt, dus terug naar beneden, en terug …. you get the point.
Ik doe er meer dan een uur over om 700 meter af te leggen, waarin ik de fiets 200 meter de hoogte insleur. Op deze momenten vraag ik me wel eens af waar ik mee bezig ben.
Boven kom ik echter dan steeds op een ‘spoor’ en heb de hele omgeving voor mezelf. Ongelooflijke vergezichten, die het afzien weer een beetje vergoelijken
Maar ik raad het niet aan als je alleen bent. Met z’n tweeën kan je waarschijnlijk nog fiets per fiets naar boven sleuren, alleen is het eigenlijk ondoenbaar, en kan je beter de gewone weg nemen tot in Higuera de Albalat, waar de camino gewoon verder gaat.

DSCF1277

DSCF1288

On dirt roads, between the cows, I descend again to the Tagus River.
Back on the right bank of the Tagus I have to cross a dam on the reservoir of Arrocampo. When I’m cycling the dam, a voice through a megaphone says some stuff in Spanish. “No habla Espagnol” I think quietly to myself and ride on.
Remarkable are the high closures with rolls of barbed wire. This I have never seen on any other dam seen in Spain.
Later I read in an information brochure that I get in a tourist info, this reservoir is used to cool the nuclear plant. Fucking mess is here also.
Through the Embalse de la Anguila (nice!) I cycle on the village Serrejon.
I pitch the tent a little further in the fields.

Opnieuw daal ik over onverharde weggetjes, tussen de koeien door naar de Taag.
Terug op de rechteroever van de Taag moet ik een dam overfietsen aan het stuwmeer van Arrocampo. Wanneer ik de dam opfiets begint een stem door een megafoon vanalles te brabbelen in het Spaans. “No habla Espagnol”, denk ik bij mezelf en rij rustig verder. Opvallend zijn de hoge afsluitingen met rollen prikkeldraad. Dit heb ik nog aan geen andere dam gezien in Spanje.
Later lees ik in een infobrochure die ik in een touristinfo krijg, dat dit stuwmeer gebruikt wordt om de nucleaire centrale te koelen. Die kloterommel staat hier dus ook.
Via het Embalse de la Anguila (mooi !) fiets ik verder het dorpje Serrejon.
Een beetje verder in de velden zet ik m’n tent op.

DSCF1302
I feel there’s something wrong with this cow.

DSCF1307

The next day follows the drive through the Monfragüe Natural Park, one of the reasons I wanted to make this Extremadura loop. Via smooth rolling gravel roads I reach the park. Along the asphalt road through the park are many bird spotters. A few eagles and vultures are flying around, but frankly I’ve been in places in Spain where there are sometimes 30 or 40 circling above me, and that is certainly not the case here.

The Tiétar and Tagus flow together in the park The river makes for some spectacular turns.
The rest of the dirt road appears to be closed until 15th September. The ranger inthe info center gives ma a ‘permit’ to take ithe off-road path to Torrejon El Rubio. I follow this trail, but soon enough, this turns into an unridable, not even hike-a-bike section again so I turn around and ride on the asphalt road to Torrejon. Fences everywhere along the fields and there is nothing else than to continue cycling on towards the next village, Serradilla. Only when I again crossed the Tagus I find a piece of land to pitch the tent.

De dag nadien volgt de rit door het natuurpark Monfragüe, één van de redenen waarom ik deze extra loop door de Extremadura wilde maken. Over mooie, goed fietsende gravelwegen bereik ik het park. Langs het asfaltweggetje staan op verschillende plaatsen vogelaars. Er vliegen wel enkele arenden en gieren rond, maar eerlijk gezegd ben ik op plaatsen geweest waar er soms 30 of 40 boven me cirkelen, en dat is hier zeker niet het geval.

In het park vloeien de Tiétar en Taag samen. De rivier maakt hier enkele spectaculaire bochten.
Het vervolg van de onverharde route blijkt tot 15 september niet toegankelijk te zijn. Ik krijg in het infocenter nog wel een ‘permit’ om het off-road pad naar Torrejon El Rubio te nemen. Daar begin ik ook aan, maar al snel blijkt ok dat weer op bergbeklimmen neer te komen. Ik keer om en rij via de asfaltweg naar Torrejon. Overal omheiningen langs de velden en er zit niets anders op dan verder te fietsen richting Serradilla. Pas wanneer ik opnieuw de Taag overgestoken ben vind ik ergens een lapje grond om de tent op te zetten.

DSCF1320

DSCF1315

DSCF1323

In Serradilla I can rejoin the Camino Natural del Tajo direction Casas de Milan and Canaveral, where I turn the wheels north again and rejoin the Via de la Plata, the Silver Route, towards Santiago de Compostela.
Initially I wanted to continue driving north through the eastern part of Portugal, but that route was too old, and too many trails had been closed.
After yesterday’s camping spot which was not so good, I pitch the tent quite early on a hilltop and enjoy the rest of the afternoon sun.

In Serradilla kan ik opnieuw de Camino Natural del Tajo vervoegen richting Casas de Milan en Canaveral, waar ik de wielen noordwaarts draai en opnieuw de Via de la Plata, de Zilverroute, richting Santiago volg.
Aanvankelijk wilde ik via het oosten van Portugal verder noordwaarts rijden, maar die route was te oud, en teveel stukken waren inmiddels afgesloten.
Na de iets mindere kampeerplek gisteren zet ik de tent vrij vroeg op bovenop een heuvel en geniet de rest van de middag van het zonnetje.

DSCF1340

After Carcabosco the route meanders for some time through almost uninhabited areas. Often some nice single tracks.
Beautiful bicycle.

My loop around Extremadure took some tim, and it shows on the Silver Route. I meet a lot more pilgrims now it is already in early April.
Until Aldanueva del Camino the route runs 30 kilometers through a ‘no man’s land’. Many pilgrims seem to dread this, and some even find it “irresponsible.”
Well …. : – /
How disconnected can you be huh ?
Oh oh, no cell phone reception or a village for a while, and it is ‘irresponsible’. Then you have to walk into a shopping center and not in the mountains, I guess.

I didnt find Aldanueva del Camino very intersting. The next village, Banos de Montemayor, is much cooler and also the northernmost point on my route through the Extremadura.
Here I enter into the following region, Castilla y Leon.

Na het plaatsje Carcabosco trekt de route lange tijd door quasi onbewoonde gebieden over goed berijdbare single-tracks verder noordwaarts.
Prachtig fietsen.

Men ‘loop’ door de Extremadura heeft wat tijd gekost, en dat blijkt op de Zilverroute. Ik tref heel wat meer pelgrims nu het reeds begin april is.
Tot aan Aldanueva del Camino loopt de route een dikke 30 kilometer door een ‘niemandsland’. Veel pelgrims blijken hier tegenop te zien, en sommigen vinden het zelfs ‘onverantwoord’.
Tsja …. :-/
Hoe disconnected kan je worden he.
Oh oh, even geen gsm ontvangst of een dorp, en het is ‘onverantwoord’. Dan moet je in een shoppingcenter gaan wandelen en niet in de bergen medunkt.

Aldanueva del Camino vond ik niet veel soeps. Het volgende dorpje, Banos de Montemayor is veel toffer, en tevens ook het noordelijkste punt op mijn route door de Extremadura.
Hier fiets ik de volgende regio, Castilla y Leon in.

DSCF0024
Swallow nests

DSCF0031

DSCF0032

DSCF0034

DSCF0044

DSCF0051
I found this chap while I was pitching my tent. He stayed around all evening, but was gone the next morning.
DSCF0056
Only occasionally I make a nice camp fire.
DSCF0069
Roman gate.

Extremadura:
Distance: 741 km
Average km per cycling day: 46,31 km
Altimeter: 10.743 m

Nights slept inside: 7
Nights slept outside: 14 (all wild camping)
Flat tires: 3

My gps track can be downloaded from Wikiloc.

Advertisements

3 thoughts on “Exciting Extremadura”

  1. Fire is absolutely forbidden in Spain. It can only be done in certain periods and in the places indicated.
    The law prohibits free camping in Spain. Is only allowed in campsites or other indicated places. The altitude camping is legal because it is considered survival. Be caruful with the police.
    Good tracks

    Like

    1. Hi Nacho,

      That’s why I only had a fire once in the last months.
      It’s entirely comprehensible they don’t like fires in such a dry country.
      Reg. wild camping. Apart from Scandinavia, Scotland & the bivouacing rules in France it’s forbidden almost everywhere in Europe. If I have to start respecting those laws, I might as well give up my travels. So I hope by pitching the tent in places where I’m not seen, or not disturb anyone, I will be fine, although there’s always a risk of course.
      Hopefully the police will put her efforts first in catching people who dump their garbage in the wild, which is a huge problem in Spain, before chasing wild campers. But again, I do know it’s illegal.
      Prohibit prohibir 😉

      Like

      1. The most important thing is the danger of fire.
        Just be careful and camp at the end of the day, when it is getting dark.
        However, these laws are usually used to punish Spanish citizens. In Spain tourists are like “kings”.

        Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s